A poesía urbana dos “non lugares”

A Coruña, 26 de febreiro de 2020 Eu nacín en Xénova, no noroeste de Italia, e medrei nunha pequena vila xusto ao lado da cidade. Os meus pais aínda viven alí, no mesmo piso. Probablemente, a xeración dos baby-boomers foi a derradeira (quizais a única?) que tivo a posibilidade de mercar un piso de maneiraSeguir lendo “A poesía urbana dos “non lugares””

Manuel Rivas e o potencial creativo da vergoña

Porque quero gozar do mundo, correr cara a el e non fuxir, escribo contra todo isto. MANUEL RIVAS, Contra todo isto: Un manifesto rebelde. (p. 18) A Coruña, 04 de febreiro de 2020 Primeiro domingo de rebaixas, xa pasou case un mes. Aínda estaba a buscar un piso para alugar, o que me tiña unSeguir lendo “Manuel Rivas e o potencial creativo da vergoña”

Create your website with WordPress.com
Primeiros pasos