Design a site like this with WordPress.com
Primeiros pasos

O fútbol moderno: a agonía dun sentimento

Per noi il pallone si è sfonfiato. Tenetevi questo baraccone vuoto e, se avete un briciolo di dignità, vergognatevi Via Armenia 5R (os ultras do Xénova) A Coruña, 23 de abril de 2020 Estadio Luigi Ferraris de Xénova, estábamos a finais do verán do 2018. Terceira xornada da serie A, a primeira división italiana deSeguir lendo “O fútbol moderno: a agonía dun sentimento”

Advertisement

O latexo dun mundo subterráneo

Believe – we are right Believe – we are strong Believe – in yourself Believe – hardcore AGNOSTIC FRONT, Believe A Coruña, 06 de marzo de 2020 Estou a tomar un café con leite de soia, sentado nun bar da rúa San Andrés, cando ouzo notas moi familiares: é Isreaelites de Desmond Dekker & TheSeguir lendo “O latexo dun mundo subterráneo”

Bágoas de cinsa en Compostela

…Coup d’état Military force Hundreds dead Why did they disappear? SEPULTURA, Dictatorshit A Coruña, 04 de marzo de 2020 Por fin, nun día gris de chuvia e néboa, visitei o Museo do Pobo Galego. Atópase no casco antigo de Santiago de Compostela, xusto a cinco minutos da Catedral. Trátase dun sitio cultural moi ben estruturadoSeguir lendo “Bágoas de cinsa en Compostela”

Nin santas, nin meigas, nin fadas

O sistema me apunta maconheira, heresia, feminista vagabunda, negra de periferia SISTAH CHILLI, Babilônia vai cair A Coruña, 2 de marzo de 2020 Achégase o 8 de marzo, o Día Internacional da Muller. Esta data é moi importante para min, probablemente porque as figuras clave na historia do meu desenvolvemento persoal foron mulleres (agás oSeguir lendo “Nin santas, nin meigas, nin fadas”

Manuel Rivas e o potencial creativo da vergoña

Porque quero gozar do mundo, correr cara a el e non fuxir, escribo contra todo isto. MANUEL RIVAS, Contra todo isto: Un manifesto rebelde. (p. 18) A Coruña, 04 de febreiro de 2020 Primeiro domingo de rebaixas, xa pasou case un mes. Aínda estaba a buscar un piso para alugar, o que me tiña unSeguir lendo “Manuel Rivas e o potencial creativo da vergoña”